SONILA MEÇO

Si janë katandisur kështu xhanëm, kanë mbathur monopolin shtetëror të forcës dhe po e përdorin barbarisht pa dhënë hiç llogari?

Po ç’është kjo egërsi? Tërheqin zvarrë në mes të ditës një vajzë të mitur, të vetme, duke kërkuar prindërit, pasi është mbytur me shtëllunga gazi lotsjellës, rrethuar nga dhjetra forca policore. Shteti ka detyrim të shtuar për ta mbrojtur të miturën, edhe kur ka arsye ligjore për ta ndaluar.
Po si nuk u bën syri tërr as para kamerave? Mendojne se trembin? Se krijojnë frikë?

Si mund ta kërkosh sot qetësinë e njerëzve që u ke shkatërruar çdo mekanizëm paqësor për të ndryshuar fatin e tyre?!

Kanë 4 muaj në protesta e nuk i dëgjon.
Ua masakrove votën, i le pa drejtësi, i dhe krimit status dhe pushtetit më të korruptuar e kriminalizuar në Europë imunitet dhe pret që frustrimi kolektiv të zhduket? Po nuk ka rrugë tjetër, as fiziologjike, veçse të grumbullohet gjersa frika nga pasojat të bëhet më e vogël se neveria ndaj realitetit.

Kjo është psikologjia bazike e revoltës së qytetarit. Edhe e adoleshentes që dëgjon prindërit çdo mbrëmje në beteja mbijetese.

Pushteti që ka normalizuar dhunën institucionale duhej ta dinte se do të plaste një ditë dhuna e rrugës.
Ngjiren sot për vetëpërmbajtje ata që i ka zhveshur prej çdo mjeti ndikimi dhe arrin deri aty sa t’u bëjë ekspertizë morale???
Dmth pasi monopolizuat shtetin ju ka mbetur edhe akti i fundit, të monopolizoni edhe të drejtën për të humbur kontrollin.

Jemi vend i vogël, as 1 milionë e gjysmë nuk kemi mbetur. Të shpopulluar e zhvatur, një grusht na kanë lënë. Ai polici aty ka gjakun e vet diku në protestë. Aq kemi mbetur. Aq!